| تبليغات | X |
|
سلام
یه شعر عاشورایی از مامانم کبوترانه7
آقا سلام تشنگيت را به من بده يعنی کبوترانه مراپر زدن بده
لبريزم از تباهی بی تو نفس شدن آزادگی يک جسد بی کفن بده
خورشيد می شوم به تو اما نمی رسم
..............................
اين بيت داغ سوم عشق است يا حسين
خون درد سرخ مردم عشق است يا حسين
تا جاری است نام تو بر قلب روزگار
درسينه ها تراکم عشق است يا حسين
دريای غيرتی و تو مولای آب را
لب تشنگی تلاطم عشق است يا حسين
اينجا تمام قافيه ها تشنه می شوند
/اين جاده بين الحرمين/
/شعر است لطفا بی /
/وضو وارد نشويد /
سروی سهی به قامت تاريخ خم .....نشو بعد از تو آه خون خدا تشنه می شود
امشب گلوی آب تو را خشک..... خوب من فردا تمام دشت تو را تشنه می شود
تا نا له می شود عطش خيمه های خون دستان سبز از تو جداتشنه می شود
بعد از تو آه ساقی دريا ،علی سرخ هرکس که گفت کرب وبلا تشنه می شود
اینم شعر مامانمه . . . همین
در دلم حسرت تکرار تو گل کرده عزیز شاید اندیشه ی دیدار تو گل کرده عزیز این طرف ها به تو مشهور شدم خوب قشنگ باز هم عشق جنون وار تو گل کرده عزیز درمن انگار غریبی که نمی دانم کیست مثل یک حادثه بیمار تو گل کرده عزیز از خودم دور شدم خالیم از هر چه غزل مثل یک مرگ که بر دار تو گل کرده عزیز من شبیه نت دردم تو مرا می فهمی حس تلخی که به گیتار تو گل کرده عزیز سنگ در سنگ مرا شکل خودت می خواهی این چه دردیست به دیوار توگل کرده عزیز؟ من شبیه تو به دنیای خودم پابندم قصه اینست که آزار تو گل کرده عزیز یک نفر سخت مرا شکل خودم می خواهد یک نفر مثل تو غمخوار تو گل کرده عزیز باشد آقا من دلتنگ که عشق تو نبود دفعه ی بعد به هنجار تو گل کرده عزیز یا علی
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم آبان 1387ساعت 0:27 توسط آرین ومامان
|
به نام عشق
آرینم میگه قبل از شعرش بنویسم: من هیچوقت از مامانم جدا نمیشم یه آنتراکت از مامان دیگر چرا دنبال خوشبختی بگردم /این روزها بهترین روزای زندگیمه با تمام نبودنها...../(این جمله از خودمه باور کنید!
واما شعر شعر شعر
اینم آرینمه بی کم وکاست بدون حتی یک نقطه جابجایی
پارک دویدم ودویدم زود زود به پارک رسیدم سره سره بازی کردم تاب تاب تاب بازی کردم بعدش رفتم *نون وایی توی صفی ایستادم وقتی که نوبتم شد یک آقاهه دعواش شد وقتی نون وخریدم با خوشحالی دویدم از توی دکه ی پارک **دراز باریک خریدم حالا میرم به خونه با خوشحالی تو لونه حالا می خوام بخوابم خسته شدم بی حالم. *همان نانوایی خودمان!! **یک نوع شیرینی
امروز یه شعر جدید گفته اعتراف می کنم بهترین دوستم میگفت این شعر بچه ی ۷سالشه باور نمی کردم اما آیا باور ما حقیقت وعوض میکنه این شعر خودشه وقتی گفته که من از درد به خودم می پیچیدم و.... کبوتر کبوترِ،آب ،مهتاب وباره شب،دوباره خواب منم خستَم ،ولی اصلن نمیاد خواب توی چشمم مامان میگه: چیه دختر؟ منم میگم یه دنیا غم! مامان میگه:نخور غصه خدا خوبه،خدانازه خدا دنیا رو میسازه . . . کبوتر جون به من میگی کجای غصه پروازه؟!
***یا علی
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت 18:22 توسط آرین ومامان
|
به نام خدایی که عادل.....می دانم هست
سلام این شعرو سالها پیش به معصومیت چشمان زیبایش داده شدم ..... کبوترانه ١
فکر می کنم به اینکه من چرا کبوترم؟
یا چرا ستاره می وزد به سمت باورم؟
سایه پر ... پرند ه ،سایه گرگ ، من شروع می ....
می رسم به لحظه های اشتباه مادرم
مادرم شروع می کند دوباره درد را
« لا لا لا لا لا لا لا بخواب سایه سرم »
فکر می کنم به اینکه سایه سرش چرا؟
کوچکم و ره به این معادله نمی برم
« لا بخواب کودکم، عزیزکم بخواب لا
خواب لحظه لحظه های بچگی ببین
یا برای مادرت که آسمان نبوده است
یک ستاره از شب همیشه خدا بچین »
چشمهای خسته اش مرا به خواب می برد
ناگهان ستاره می شود تمام پیکرم
فکر می کنم به ابتدا به اینکه من چرا ؟
، از خودم به سمت سایه های خسته می پرم
سایه خسته پر، پرنده می چکد از آسمان
تازه می رسم به اینکه من چرا کبوتر
چارده قدم چکیده از خودش به آرزو
چارده قدم به اینکه تا همیشه همسرم ...
عاشق – ش نبوده ، آرزو نکرده ، فکرهم
جز به اینکه ماه ساده دل شریک بسترم –
- می شود، نمی شود پرنده +گرگ = زند گی
- من در اين دوبا ره های دربه در شناورم
فصل بعد سایه خسته ، سایه گرگ ، منتظر
می رسد دوباره زن ، زنی که نیست ، مادرم
پر کشیده سمت جاده های بی کسی و من
بار بالهای خسته اش چه زجر آورم
خواب دیده ای عزیزکم ، بلند شو، نترس
خواب دیده ، تب نکرده ، شعر گفته دخترم
شعر گفته یا ...
{من فقط ساکتم و فکر می کنم ...
وقتی شعر می شود دلم می گیرد دلم می گیرد وقتی شعر میشود(همه ی زندگی منه) دیروز آخرین روز کودکستانی بودنش بود دلش گرفته بود/گمانم/که شعر شد حتما دلش گرفته بود وقتی شعر می شود دلم می گیرد دلم می گیرد که شعر می شود(همه ی زندگی منه)دلم می ترسد می ترسم از تصور این روزهای سخت می ترسم که شعر سرنوشتش را به قافیه ی من بدل کند می ترسم که وزن زندگیش(وای خدا نکنه) مثل تمام روزهایم خارج بزند می ترسم که دلش بگیرد می ترسم که از هر چه ترسیده ام تجربه شود انگار می ترسم الانش همه ی ترسهای من باشد.هست؟ دلش گرفته حق دارد دلم می گیرد که دلش می گیرد و چ ه ک ا ر م ی ت و ا ن م بکنم چکار؟؟؟؟....... این شعر جدید کوچولوی منه دیروز گفت دیشب (به جون خودش خودش گفت)/از همه ی جنجالها ودار وندار دنیا بودنش کافیست برایم/ اسمش هست:ستارگانی که روی زمینند خودش گفت به خدا ستارگان زمینی با ستارگان آسمونی فرق دارند بعضی ها توی دریا وبعضی ها روی زمین هستند بعضی خورشیدها هم می آیند روی زمین ومی روند توی آسمان بعد آسمان تکان می خورد و با شروع گریه ی ابرها باران می بارد آهان ستاره ی زمینی مامانمه ****************** می تونستم زبانشو یه دست کنم حشوشو حذف و...اما نخواستم این آرینمه شعر آرینم من دوسش دارم از تمام نوشته های عالم بیشتر شما چی؟
یا علی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386ساعت 19:6 توسط آرین ومامان
|
سلام اینم یه شعر جدید از مامانم رسیدن محرم تسلیت
 به بزرگواری مولایم حسین به علمدار کربلا عباس علی داره باز نام تو محشر می کنه دوباره منو کبوتر می کنه که بیام پر بزنم دور حرم که بگم ببین آقا کبوترم که می خواد قصه ی کربلا بگه می خواد از غریبی شما بگه بی تو در گیر شب ودشنه میشم روزی هفتاد ودو بار تشنه میشم روزی هفتاد ودو بار غش می کنم یاد خیمه ها وآتش می کنم یاد شش ماهه ی پرپرت آقا زخمای علی اکبرت آقا یاد لیلا که می خواس عروس بشه/ اونکه می خواس واسه بابا لوس بشه سه سالش بود ولی گرگا ندیدن گوشوارو از توی گوشاش کشیدن سرتو هدیه اوردن واسه اون آخ آقا بسه دیگه نگو بخون چه جوری بگم چی اومد به سرش سه ساله چه طوری خم شد کمرش لبشو رو لبای بابا گذاشت سرشو دیگه از اونجا برنداشت کی میدونه چی گذشت بین شما بمیرم برای غربتت آقا *** خیمه ها صدای العطش می داد یکی باید با یه مشک آب بیاد یه تنه زد به صف سیاهیا هی خدا خدا میکردن ماهیا لب سقا به لب آب بخوره دل ماهیا به مهتاب بخوره دستاشو زد به تن آب..ولی نه آخه از تشنگی بی تاب...ولی نه چه جوری لب بزنه به لب آب وقتی تشنس لب پور بو تراب آخه مولاش پسر فاطمه ...آه مشک پر آب وگذاش رو شونه ماه سمت خیمه ها به راه افتاده بود دلشو به دل دریا داده بود کمونا نشونه رفتن تنشو سد شدن به خیمه ها رفتنشو جهلشون خورشید عالموندید دستای سبز علمداروبرید خواس به دندون ببره مشک ولی به سرش زدن عمود آهنی سرو سقای حرم خم شده بود دل فاطمه پر از غم شده بود سمت آسمون پرید سقای تو دست سبزشو بوسید لبهای تو کمرت رو رفتن سقا شکست بعد اون تشنگی رو دلت نشست بعد عباس تو دنیا تشنه اس به دلامون همیشه یه دشنه اس کی میدونه چی گذش بین شما بمیرم برای غربتت آقا آخه دردات که یکی دوتا نبود همه ی درد تو کربلا نبود غم پهلوی شکسته ...وای من فرق خونین علی ...خدای من جگر حسن که پاره پاره شد زینبت که بعد تو آواره شد کمرش رو غم رفتنت شکست به اسیری بردنش گرگای پست به اسیری بردنش گرگای پست اما زینب تو ساکت ننشست یه تنه زد به صف سیاهیا آتیش رسواگری زد به اونا بسه آقا جون دیگه تاب ندارم طاقت شنیدن آب ندارم حالا بعد اونهمه سال سیا محرم جم میشیم اینجا چش به را تا که از را برسه مهدی تو را بیفته پی خونخواهی تو روزی هفتاد ودوبار غش می کنیم یاد خیمه ها وآتش می کنیم بی تو در گیر شب ودشنه میشیم روزی هفتاد ودو بار تشنه میشیم روی نیزه ها هنوز جای خونه لبای پاک تو قرآن می خونه آقا جون بعد تو ما تاب نداریم طاقت شنیدن آب نداریم یا علی
+ نوشته شده در دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 22:21 توسط آرین ومامان
|
به نام عشق سلام اول اینکه مامانم رفته مشهد دلم واسش تنگ شده دوم اینکه یه نفر اومده دزدی وبلاگ مامانتم ودزدیده مامانم راست میگه دیگه اگه کسی بدون اجازه کلید خحونه ی آدم وبسازه قفل و عوض کنه خونه رو تصاحب کنه ومهمتر ازهمه اجازه نده بری خونه خودت این دز دی نیست؟اگه دزدی نیست پس چیه شاید من نی نیم نمی دونم نظر شما چیه؟ سوم اینکه مامانم دلش گرفته بود گفتم مامان چیه؟گفت وبلاگمو دزدیدن گفتم مامان جون عیب نداره وبلاگ من وبزرگترش کن!!!!!!!!!!نفصیش برا من نفصیش برا تو چهارم اینکه مامانم مهمونمه شمام میاین؟ آهو صدایم کن! زخمی غریب وتشنه ام امشب دعا کن یعنی مرا از هر چه تاریکی رها کن یا علی
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم آذر 1385ساعت 17:0 توسط آرین ومامان
|
 سلام من آرینم/ http://myaryan.mihanblog.com//لینک وبلاگم توی وبلاگ مامانم آرین شعر/ http://aryanpoem.persianblog.com// هست مامانم می گه منو خیلیا می شناسن دوستای مامان که زنگ می زنن خونه اول با من صحبت می کنن مامانم میگه زیباترین دختر دنیام/ http://myaryan.multiply.com// من ومامانم خیلی به هم وابسته ایم من هر وقت می خوام شیرین زبونی کنم می گم ((مامان من بدون تو نمی تونم زندگی کنم)) مامانم منو بغل می کنه می بوسه ومی گه((منم دخترم منم))وبعدش/نمی دونم چرا؟/ سلام آقای همیشه مهربون به پرامون همیشه سنگ می زنن
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان 1385ساعت 10:12 توسط آرین ومامان
|
|
درباره وبلاگ  آرین شعر عشق مامان
|
گریه می کنه گاهی هم منو الکی یهو بغل می کنه ومی زنه زیر گریه 
وقتی مامانم گریه می کنه خیلی دلم می گیره من ما مانمو خیلی دوس دارم اون هر کاری می کنه به خاطر منه این شعرم پار سال رفته بود امام رضا نوشته واسه امام رضا می گه به یاد تو افتادم تو حرمو نوشتمش بخونین راستی مامانم قول داده امسال منو هم ببره امام رضا هر کی اونجا باشه می بینمش بازم میام فعلا به قول مامان یا علی
